Story #24 Piet

Het leuke van de opleiding was en is wat je Yin en Yang noemt; Alfa en Beta

  • 05.10.16

Piet van den Bosch (alumnus) is Ontwikkelmanager bij Arriva Oost-Nederland en dit is zijn #NHTVStory:

”Kenmerkend aan NHTV is de verkeersacademie in de jaren ’70. Een kleine school, kleine groepen, hecht. Een hechte relatie tussen docenten en studenten, dat ook uitmondde tot gezamenlijk stappen, gezamenlijke wijn en kaas middagen op vrijdag en zorgen dat je feeling houdt met de praktijk. Het leuke van de opleiding was en is ook in mijn huidige vak nog steeds wat je dan toch Yin en Yang noemt, het Alfa en het Beta. De feeling van facts, je moet het altijd uitrekenen, maar je hebt nog geen gelijk, je moet het gelijk ook kunnen halen. Je gelijk moet je halen en delen met groepen, samen met je medewerkers, samen met je klanten. En dat was het hele leuke van de opleiding die ik heb gehad.

Het hele leuke was dat als je vrijdagavond met elkaar in kroeg had gezeten, je de maandagochtend daarna net zo leuk een onvoldoende kon krijgen. De docentencoach probeerde jou rijp te maken voor de praktijk, wat hij soms ook op een hele ludieke manier deed. Als een docent vond dat ik met een 4,5 hetzelfde gepresteerd had als een buurman met een 6-, dan zei hij: ‘Jij kunt het beter en daarom krijg jij een 4,5 en jij gaat het dus over doen. Hij heeft een 6-.’ Of als ik een vijfje had gehaald, dan kreeg ik de opdracht om een kijkdoos te maken. Dat is niet meer van deze tijd, maar dat leidde ertoe dat de Playboys verknipt werden of andere logistieke plaatjes, als de kijkdoos er maar goed uit zag. En dan kreeg je een 6,5. Dat was gewoon om je even sterk te maken tegen teleurstellingen en dat je dingen moet doen om iets te kunnen bereiken. Daarna gingen we even vrolijk weer verder.

Ik merk nog steeds dat ik er wat aan heb na al die jaren en dat maakt de opleiding wel heel speciaal voor mij. Ik merk nog steeds dat ik elke dag met een leuk vak bezig ben. Je werkt met mensen, je werkt voor mensen, maar je hebt ook heel geavanceerde logistieke processen die je moet bedienen. In je groep, met mensen van je personeel, met klanten, met overheden, dus het is voortdurend zoeken naar een compromis, zoeken naar dingen waarin beide partijen of alle drie de partijen kunnen zeggen: ‘Ja, hier hebben we wat aan, dat is goed gegaan en dat is leuk.’

Dat heb ik heel veel in de opleiding gehad, dat is voor mij de jaren ’70. Werkgroepen, op maandagochtend met twee man aan de tafel, twee man half dood en twee man nog in bed. En dan toch proberen je targets en je doelen te halen en te durven zeggen: ‘Ja, nog één keer en dan flikker je eruit.’ Om het maar even plat te zeggen.

Ik gleed uit in de beruchte winter van ’79 en dat kostte me driekwart jaar van mijn studie en daarmee verloor ik mijn groepje ook. Dat vond ik denk ik wel het ergste van het hele ongeluk, dat je niet samen het traject af kon maken. School heeft mij perfect geholpen om alles weer op de rit te krijgen, ik ben heel tevreden afgestudeerd. En het leuke van de academie was nog steeds dat je vanzelf ook weer een keertje terugkwam, even praten met de dames van de schoonmaak, even met de conciërge en even met de docenten van wie je het vak geleerd hebt.

Nu moeten we geen valse nostalgie maken, van ‘vroeger was het allemaal beter’, want dat was niet zo. Maar het leuke aan NHTV, of de verkeersacademie destijds, was dat men heel close was en heel dicht op het bedrijfsleven zat. Docenten kwamen er vandaan, we gingen bij wijze van spreken elke week wel op bezoek.

En bij de interactie met het bedrijfsleven ben ik nu gelukkig ook weer betrokken: om met studenten, de leiding van NHTV en de docenten te kijken of we die klik weer kunnen maken. Studenten kunnen bij Arriva een deel van hun vak leren en wij worden in staat gesteld om ook in de jonge visvijver te kunnen vissen. De generatie jaren ’70 gaat geleidelijk uitfaseren en die kennis moet overgedragen worden om nieuwe kennis te winnen.”

Het is een heel boeiende tijd om ook samen met NHTV die kennis overdracht uit te proberen.