Story #5 Steven

Als allereerste student de Joop Jansen prijs gewonnen, van duizend gulden

  • 08.09.16
  • 118

Steven van der Heijden (alumnus) is CEO bij Corendon en dit is zijn #NHTVStory:

”Destijds was ik nog officier in militaire dienst, ik had een privé chauffeur en in mijn uniform met mijn chauffeur ben ik in een jeep naar Breda gereden. Ik kwam in vol ornaat binnen. De allereerste die ik in de gang tegenkwam was Theo Bodewes, de voormalige directeur van het NWIT (voordat het NHTV werd). Hij sprak mij aan en nodigde mij uit in zijn kamer en hebben daar ruim een uur gepraat over allerlei onderwerpen.

Het was inmiddels het einde van de middag en ik moest me nog inschrijven voor de opleiding. Hij zei ‘geen probleem’, bracht me naar de administratie en vroeg of ik nadat ik het formulier ingevuld had nog even bij hem terug wilde komen. Ik vulde alle formulieren in, liep terug naar zijn kantoor en vroeg aan hem ‘hoe gaat het nu verder?’ Ik zou in een selectie terecht komen en later horen of ik aangenomen werd. ‘De kans normaal is 1 op 6, maar ik denk dat het bij jou wel gaat lukken’ zei hij. En inderdaad, ik kreeg bericht dat ik op het NWIT mocht beginnen en daar zal hij ongetwijfeld zelf voor gezorgd hebben. Dat verhaal werd in de jaren daarna door Theo nog vele malen opgerakeld over hoe ik mijn loopbaan bij NWIT begon.

Het NWIT was in die periode een opleiding waar buitenschoolse activiteiten minstens zo belangrijk waren – en zelfs voor sommige mensen belangrijker waren – dan het curriculum zelf. Dat uitte zich onder andere ook in een clubje mensen -waar ik niet echt deel van uitmaakte maar wel af en toe- dat volop in Risk competitie was met Theo. Dat waren vaak hele nachtelijk exercities waar tot drie, vier, vijf uur ’s ochtends Risk werd gespeeld. Hele genoeglijke avonden.

Het was een opleiding waarin docenten en studenten wel heel erg dicht bij elkaar stonden. Met alle gevolgen van dien. Er ontstonden ook weleens relaties die tegenwoordig echt helemaal niet meer zouden kunnen maar toen eigenlijk vrij normaal werden gevonden.

Als het op studeren zelf aankwam, moest er uiteraard wel afgestudeerd worden en daaraan heb ik een bijzondere herinnering. Ik was de laatste student van wie de scriptie begeleid werd door Theo. Als directeur had hij eigenlijk al afscheid genomen maar hij wilde per se mijn scriptie begeleiden. Die had ik geschreven over toeristisch onderwijs en daar had ik toen al vrij uitgebreid onderzoek naar gedaan.’’

Als allereerste student won ik daarmee de Joop Jansen prijs, dat was duizend gulden. In die tijd en zeker voor een student, was dat heel erg veel geld en daar heb ik toen mijn eerste wasmachine van gekocht.